Volkan Caner (She Past Away): «Θρησκείες και πολιτική μάς παγιδεύουν σε έναν βάλτο»

 

Ένα από τα κορυφαία σύγχρονα darkwave συγκροτήματα, οι Τούρκοι She Past Away επιστρέφουν συναυλιακά στην Αθήνα ως headliners του Disorder Festival την Παρασκευή 12 Ιουνίου.

Ενόψει του Φεστιβάλ, κουβεντιάζουμε με τον Volkan Caner, τραγουδιστή και κιθαρίστα του γκρουπ.

Οι She Past Away σχηματίστηκαν πριν από είκοσι χρόνια στην Προύσα. Τι έχει αλλάξει και τι έχει παραμείνει το ίδιο από τότε για εσάς, τόσο ως καλλιτέχνες όσο και ως ανθρώπους;

Η πιο σημαντική αλλαγή είναι η σωματική. Απλώς, είμαστε πλέον μεγαλύτεροι. Ωστόσο, η οπτική μας για τη ζωή και τη μουσική παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη.

Αυτήν τη στιγμή ζεις μεταξύ Αθήνας και Βαρκελώνης. Θα περιέγραφες κάποια από αυτές τις πόλεις ως το «υιοθετημένο» σου σπίτι; Αν ναι, γιατί;

Ζω στη Βαρκελώνη εδώ και δέκα χρόνια. Ο λόγος που μετακόμισα εδώ είναι επειδή η γυναίκα μου είναι ντόπια.

Αν και δεν μπορώ να πω ότι έχω προσαρμοστεί πλήρως, υποθέτω πως αυτή είναι η λιγότερο ασφυκτική ανάμεσα στις κατοικήσιμες πόλεις.

Η μηδενιστική σας νοοτροπία ως συγκρότημα εκτείνεται σε κάθε πτυχή της παρουσίας σας, από τον τρόπο που εμφανίζεστε στη σκηνή, μέχρι τη μουσική και τους στίχους σας. Πώς αντιλαμβάνεστε και βιώνετε τον μηδενισμό;

Σχετίζεται με τη μοιρολατρία, σύμφωνα με την κοσμοθεωρία σας;

Σίγουρα δεν έχουμε μια μοιρολατρική κοσμοθεωρία. Όταν αναλογίζομαι τη ζωή και την ύπαρξη, ο μηδενισμός γίνεται ο αναπόφευκτος προορισμός.

Ισχυρίζεστε ότι γράφετε «μινιμαλιστική ποίηση», όχι απλώς στίχους. Ποια είναι η διαφορά; Τι ανακαλύπτεις στην ποίηση, ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου ποιητές και γιατί;

Προτιμώ μια λιτή αφήγηση από την περίτεχνη και μακροσκελή πρόζα. Από εκεί προέρχεται ο ορισμός μου για τον μινιμαλισμό· θα μπορούσες απλώς να τον ονομάσεις «απλότητα».

Δε διαβάζω πολλή ποίηση. Ο Μποντλέρ, ο Πόε και ο Όσκαρ Ουάιλντ, μαζί με την Ετζέ Αϊχάν και τον Κιουτσούκ Ισκεντέρ από την τουρκική λογοτεχνία, είναι τα πρώτα ονόματα τα οποία μου έρχονται στο μυαλό.

Είστε μια κιθαριστική, post-punk/darkwave μπάντα. Από πού πηγάζει η αγάπη σας για αυτά τα είδη;

Το post-punk των τελών της δεκαετίας του 1970 και του 1980 αποτελεί τεράστια έμπνευση για εμάς. Θεωρώ τους κιθαριστικούς ήχους εκείνης της εποχής, με την έντονη δόση ρεφρέν και flanger, αρκετά μαγευτικούς.

Κιθαρίστες όπως οι Johnny Marr, John McGeoch, Geordie Walker, Billy Duffy και Robin Guthrie είναι οι βασικές φιγούρες πίσω από αυτήν την επιρροή.

«Ελαττωματικό σχέδιο/ Είναι κοντά στο τέλος/ Βλασταίνουν ψέματα, / Από τον πολιτισμό/ Σαπίζει», λες με οργή στο Pale. Πώς μπορεί να ανακτήσει ο πολιτισμός τους «χυμούς» του;

Όλες αυτές οι οργανωμένες θρησκείες και η παγκόσμια πολιτική μάς παγιδεύουν όλο και περισσότερο σε έναν βάλτο κάθε μέρα. Η παρακμή είναι αναπόφευκτη.

«Όταν η τηλεόραση είναι κλειστή/ και όταν όλοι οι ήχοι σβήνουν/ Κυκλώνει την ίδια τη σκιά της/ Η σιωπή της λεπτής μοναξιάς/ Η απουσία σου», απελπίζεσαι στο Delicate Loneliness. Πώς αντιμετωπίζεις «τη σιωπή της λεπτής μοναξιάς»;

Αυτή δεν είναι τόσο μια κατάσταση απελπισίας, όσο μια κατάσταση ανακούφισης.

Είναι μια επιλογή - η πράξη της αποστασιοποίησης από το πλήθος και τις πολλές παραδοξότητες τις οποίες αυτό κουβαλά, και απλώς του να μένεις μόνος με τον εαυτό σου.

«Φαίνεται ότι/ Όλα όσα ζούμε/ έχουν ένα τίμημα», επισημαίνεις στο When you really miss. Έχεις πληρώσει το τίμημα για κάποιες από τις επιλογές που έχεις κάνει στη ζωή σου;

Αυτή είναι μια διασκευή των Kesmeşeker. Οι στίχοι ανήκουν στον Cenk Taner. Είναι κάποιος που με έχει επηρεάσει βαθιά. Όσο για το ερώτημα: φυσικά, έχω πληρώσει πολλά και συνεχίζω να πληρώνω.

«Το μόνο που ξέρω είναι αυτό που νιώθω», καταλήγετε στο Μοnotone. Είναι η γνώση μια μορφή συναισθήματος - και αντίστροφα;

Η γνώση μπορεί να συντελεστεί με δύο τρόπους: ορθολογικά ή μέσω της επίγνωσης. Αυτό το οποίο αναφέρεται στο Μοnotone είναι μια επίγνωση - μια κατάσταση συναισθήματος.

«Όλη η ομορφιά μπορεί να εξαφανιστεί σε μια στιγμή», σχολιάζεις στο People. «Σε τόσο άσχημους καιρούς, η μόνη αληθινή διαμαρτυρία είναι η ομορφιά», είχε δηλώσει κάποτε ο Phil Ochs, ένας από τους αγαπημένους μου τραγουδοποιούς.

Με ποια έννοια μπορεί η ομορφιά να γίνει μια μορφή διαμαρτυρίας;

Αυτό που εννοούσα εκεί αφορά περισσότερο τον φόβο της απώλειας της ίδιας της ομορφιάς. Μια γενική αίσθηση απώλειας, χωρίς συγκεκριμένο σημείο εστίασης.

Όλοι μας ξεθωριάζουμε και φθειρόμαστε συλλογικά, και καμία κατακραυγή δεν μπορεί να σταματήσει αυτήν τη διαδικασία.

Όταν σκεφτόμαστε την ομορφιά ως διαμαρτυρία, είναι αδύνατο να μη συμφωνήσουμε με τον Phil Ochs. Η διαμαρτυρία γεννιέται από αντίθετες απόψεις και είναι σαφές ότι δε διανύουμε όμορφους καιρούς.

Το Mizantrop είναι το τελευταίο σας άλμπουμ και το πρώτο «κανονικό» από την εποχή του Disko Anksiyete. Τι συνέβη στο μεταξύ;

Ναι, έχει περάσει πολύς καιρός από το Disko Anksiyete. Κάναμε εκτενείς περιοδείες και επίσης τεμπελιάσαμε πολύ. Θέλαμε το αποτέλεσμα να είναι κάτι με το οποίο θα νιώθαμε πραγματικά άνετα.

Υπήρξαν νέα τραγούδια που γράψαμε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, τα οποία εξελίχθηκαν σημαντικά με την πάροδο του χρόνου.

Κάποια τραγούδια στο άλμπουμ έχουν τρεις ή τέσσερις εντελώς διαφορετικές εκδοχές. Θα κυκλοφορήσουμε αυτές τις εκδοχές όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.

Μήπως η πίστη σου στην ανθρωπότητα υποχωρεί; Σε μια εποχή μαστιζόμενη από πολέμους και γενοκτονίες, τι χρειάζεται για να επανεφεύρουμε/αναζωογονήσουμε την ανθρωπιά μας, ώστε να χτίσουμε ζωές αξιοβίωτες για όλους/όλες;

Έχασα την ελπίδα μου εδώ και πολύ καιρό. Είναι σαφές ότι, ως ανθρωπότητα, δεν έχουμε μάθει τίποτα από το παρελθόν. Δεν μπορούμε καν να εκπλησσόμαστε πια από όλη αυτήν την ανοησία.

Ίσως η μόνη λύση είναι να επαναφέρουμε την εξελικτική μας διαδικασία στην αρχή και να προσπαθήσουμε άλλη μια φορά, προσεκτικά.

Σε ευχαριστώ για αυτές τις διορατικές και καλά δομημένες ερωτήσεις.

Ευχαριστώ θερμά το τιμ των She Past Away για την πολύτιμη συμβολή του στην υλοποίηση της συνέντευξης με τον Volkan Caner.

Οι She Past Away είναι headliners στην πρώτη μέρα του Disorder Festival (Παρασκευή 12 Ιουνίου) στο Universe K-5 Arena (Λεωφόρος Κηφισού 87, Αθήνα).

Πληροφορίες:

 

Death Disco presents:

 

Παρασκευή 12 Ιουνίου

Disorder Festival

Venue: Universe K-5 Arena (Λεωφόρος Κηφισού 87, Αθήνα).

Bands: She Past Away, Kite, Diorama, Reflection Black.

Doors open: 18:00.

 

Σάββατο 13 Ιουνίου

Disorder - Epilogue

Venue: Club Death Disco (Ωγύγου 16 & Λεπενιώτου 24, Ψυρρή).

Bands: Frozen Plasma + Our Banshee.

Doors open: 21:00.