Σχετικά με την εν εξελίξει δίωξη του αναρχικού Ιρανού μετανάστη Abtin Parsa

«Ήμουν ένας 16χρονος με αναρχικές απόψεις και αθεϊστικές πεποιθήσεις. Βασανίστηκα εξαιτίας των αθεϊστικών μου απόψεων και της αντικυβερνητικής μου στάσης ενώ ήμουν μαθητής στην πόλη Zarghan, στο Ιράν». 

Έτσι εξιστορούσε ο 22χρονος σήμερα Abtin Parsa, αναρχικός μετανάστης και αιτών πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα όπου βρίσκεται από το 2017, την αντιμετώπισή του από τις ιρανικές αρχές μεταξύ του 2014 και το 2015 σε παλαιότερο κείμενό του.

Τον Ιανουάριο του 2019 συνελήφθη στην Πάτρα κατά την προσπάθειά του να περάσει στην Ιταλία με πλαστό διαβατήριο (η δίκη εκκρεμεί), ενώ τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου συνελήφθη και καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό για απείθεια.

Άτομο με ανοιχτή πολιτική και κινηματική δράση στον εγχώριο αντιεξουσιαστικό χώρο τα τελευταία χρόνια, κατά καιρούς δημοσιοποιεί ενυπόγραφα κείμενά του μέσω του ίντερνετ και των social media.

Σε ένα από αυτά, το οποίο αναρτήθηκε στον αντιεξουσιαστικό ιστότοπο πληροφόρησης Athens Indymedia στις 9 Μαρτίου, προέβη σε μια εκτενή ανάλυση του μεταναστευτικού ζητήματος και της αλληλεγγύης προς τους μετανάστες.

«Πιστεύω πως το μεταναστευτικό δεν λύνεται αλλάζοντας τους νόμους επειδή ο καπιταλισμός και το κράτος δημιουργούν την μεταναστευτική κρίση», επισήμανε στο εν λόγω κείμενο.

«Γι’ αυτό η αλληλεγγύη στους μετανάστες θα πρέπει να έχει αντικρατικά και αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά», συμπέρανε.

«Εμείς σαν μετανάστες θα πρέπει να παλέψουμε για τις ανάγκες μας και αυτή την στιγμή η μεγαλύτερη ανάγκη μας είναι η επιβίωση, γι’ αυτό και πρέπει να καταστρέψουμε αυτούς που μας σκοτώνουν», υπογράμμισε.

«Δεν είμαστε επικίνδυνοι για την κοινωνία˙οι μπάτσοι είναι επικίνδυνοι για την κοινωνία και οι μόνοι τρομοκράτες είναι το κράτος και ο καπιταλισμός», διευκρίνισε.

Ήταν, όμως, μια συγκεκριμένη φράση του που, εντέχνως αποκομμένη από το υπόλοιπο κείμενο, ερμηνεύτηκε από τα πάντα πρόθυμα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. ως έκκληση να οπλιστούν οι μετανάστες στον Έβρο. 

Αυτή η φράση αναπαράχθηκε ευρύτατα, προκειμένου να φιλοτεχνηθεί το επιθυμητό από την εξουσία και τους μηχανισμούς της προφίλ του επικίνδυνου «τρομοκράτη», και δη μετανάστη.

Σε καταγγελία του, που αναρτήθηκε διαδικτυακά στις 23 Μαρτίου, κατηγόρησε συγκεκριμένα τον τηλεοπτικό σταθμό  STAR για «ξεκάθαρη χειραγώγηση» των λέξεών του και εστίαση στην ιδιότητά του ως μετανάστη.

Σχεδόν τρεις βδομάδες μετά τη δημοσίευση του κειμένου, στις 29 Μαρτίου, και εν μέσω πρωτόγνωρων περιοριστικών μέτρων εξαιτίας ή υπό το πρόσχημα της πανδημίας, ο Abtin Parsa συνελήφθη από την «Αντι»τρομοκρατική στην πλατεία Βικτωρίας.

Την επομένη οδηγήθηκε στο Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας. 

Η εκδίκαση της υπόθεσης αναβλήθηκε, όμως, για την Πέμπτη 9 Απριλίου λόγω αντιρρήσεων της υπεράσπισης στο να αναγνωστούν οι ένορκες καταθέσεις που περιλαμβάνονται στη δικογραφία.

Μια δικογραφία, της οποίας, σε κάθε περίπτωση, το ακριβές περιεχόμενο παραμένει ακόμα άγνωστο τόσο στον διωκόμενο όσο και στην συνήγορο υπεράσπισης.

Στη συνέχεια, του αποδόθηκε η πλημμεληματική κατηγορία της «προώθησης ένοπλης εξέγερσης» με την επιβαρυντική διάταξη του 187Α, του διαβόητου «τρομονόμου», ακριβώς λόγω του «επίμαχου» δημοσιεύματος.

Πρόκειται για την πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που απαγγέλλεται τέτοια κατηγορία στο πλαίσιο του 187Α.

Αυτό συνιστά μια ξεκάθαρη απόπειρα των κατασταλτικών μηχανισμών να ποινικοποιήσουν έναν πολιτικό λόγο που αντιτίθεται στον κυρίαρχο, όσο «αμφιλεγόμενος» ή «εμπρηστικός» κι αν αυτός μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους.

Το ίδιο βέβαια δεν ισχύει για τον αντιμεταναστευτικό/ξενοφοβικό λόγο και τις απορρέουσες από αυτόν έκνομες πρακτικές. Αυτός όχι μόνο επιβραβεύεται και επικροτείται, αλλά και αντανακλά την κυρίαρχη πολιτική στρατηγική.

Σε μια κοινωνική και πολιτική συγκυρία ανάδυσης ενός επιθετικού μετα-μοντέρνου ολοκληρωτισμού που «σαρώνει» δικαιώματα κατακτημένα μέσα από αιματηρούς αγώνες, η υπόθεση του Abtin Parsa σίγουρα αποκτά ευρύτερες προεκτάσεις.

Πολλαπλώς στοχοποιημένος ο ίδιος, ως αναρχικό πολιτικό υποκείμενο και μετανάστης, θεωρείται από την εξουσία ένας «αδύναμος κρίκος». 

Οι αμέσως επόμενοι «αδύναμοι κρίκοι» μπορεί να είναι όσοι εργαζόμενοι επιλέξουν προσεχώς να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους που βάναυσα καταργούνται, αναστέλλονται ή περιστέλλονται υπό το πρόσχημα της εν εξελίξει πανδημίας.

Γι’ αυτό και υποθέσεις όπως του Abtin Parsa είναι σημαντικές ψηφίδες του «μωσαϊκού» ενός πολέμου ενάντια στα καταπιεζόμενα στρώματα της κοινωνίας, ο οποίος μαίνεται.

Διώξεις 11 Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών και αγωνιστριών με βάση τον «τρομονόμο»

Άλλο ένα επεισόδιο στην πολυετή στοχοποίηση των Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών που συνδέονται με την Επιτροπή αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν και το Λαϊκό Μέτωπο από τους εγχώριους διωκτικούς μηχανισμούς εξελίσσεται από την Πέμπτη 19 Μαρτίου.

Πιο συγκεκριμένα, τις πρωινές ώρες εκείνης της μέρας πραγματοποιήθηκε ταυτόχρονη επιχείρηση της Αντιτρομοκρατικής στα γραφεία τους στην οδό Τζαβέλλα 3 στα Εξάρχεια και σε σπίτι στην οδό Αυλώνος στα Σεπόλια.  

Στην επιχείρηση της οδού Τζαβέλλα, που παρέμεινε αστυνομοκρατούμενη επί ώρες, συμμετείχε πλήθος αστυνομικών των ΕΚΑΜ, των ΜΑΤ, καθώς και των ομάδων ΟΠΚΕ, ΔΙ.ΑΣ και ΔΡΑΣΗ. 

Κατέληξε με την προσαγωγή 15 ατόμων, τα οποία βρίσκονταν εκεί, και με την πρόκληση σοβαρών υλικών ζημιών στο χώρο των γραφείων. 

Οι 7 αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι που είχαν σπεύσει να συμπαρασταθούν στους 15 προσήχθησαν επίσης λίγο πριν τη μία το μεσημέρι, για να αφεθούν αργότερα μέσα στη μέρα. Οι 15 προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι αργά το βράδυ της 19^ης Μαρτίου.

Εξ αυτών, ο ένας, σε βάρος του οποίου εκκρεμούσε ένταλμα της Ιντερπόλ, πέρασε από Εισαγγελέα στο Εφετείο και αφέθηκε τελικά ελεύθερος. 

Ο δεύτερος, δικηγόρος και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Κωνσταντινούπολης, είχε έρθει στην Ελλάδα στα τέλη Φεβρουαρίου, προκειμένου να αιτηθεί άσυλο λόγω των διώξεων που υφίστατο στην Τουρκία.

Εξαιτίας, όμως, της αναστολής της διαδικασίας κατάθεσης αιτήσεων λόγω των γεγονότων στον Έβρο, δεν είχε τη δυνατότητα να υποβάλει κι εκείνος και παραμένει κρατούμενος στο Αλλοδαπών. 

Τα 11 άτομα, 9 που διέμεναν στο σπίτι στα Σεπόλια, καθώς και άλλα 2 που θεάθηκαν σε δρόμο κοντά σ’ αυτό, συνελήφθησαν βίαια και διώκονται βάσει του άρθρου 187Α του Ποινικού Κώδικα, του διαβόητου «τρομονόμου».

Σύμφωνα με τη δικογραφία, όπως μέχρι στιγμής έχει διαμορφωθεί, οι 11 κατηγορούνται για «συγκρότηση, ένταξη και διεύθυνση τρομοκρατικής οργάνωσης».

Δε διευκρινίζεται, ωστόσο, ποια είναι αυτή η οργάνωση, όπως μας επεσήμανε η εκ των συνηγόρων τους, Αλέκα Ζορμπαλά, ούτε αν πρόκειται για εγχώρια ή μη.

Τους αποδίδονται, εξάλλου, η κακουργηματική πράξη του νόμου περί όπλων και τα αδικήματα της βίας κατά υπαλλήλων και της οπλοφορίας.  

Οι 11 οδηγήθηκαν την Παρασκευή 20 Μαρτίου στις 12:25 το μεσημέρι στα Δικαστήρια της οδού Ευελπίδων, όπου πέρασαν από Ανακριτή και Εισαγγελέα, και έλαβαν προθεσμία για να απολογηθούν την Τρίτη 24 Μαρτίου στις 10 το πρωί.

Ενδεικτικό της εκδικητικότητας και του μένους των διωκτικών μηχανισμών είναι το ότι οι 11 παρέμειναν πισθάγκωνα δεμένες και δεμένοι από την ώρα της  μεταγωγής τους από τη ΓΑΔΑ μέχρι και την επιστροφή τους σ’ αυτή στις 19:30.

Έξω από το χώρο των Δικαστηρίων βρίσκονταν συγκεντρωμένοι τουλάχιστον 20 αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι, που έκαναν αισθητή την παρουσία τους φωνάζοντας συνθήματα.

Γεγονός εξαιρετικά παρήγορο, σε μια συγκυρία κατά την οποία λόγω της πανδημίας έχει επιβληθεί στην κοινωνία ένα ιδιότυπο καθεστώς «γύψου», ενώ θεμελιώδη εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα τελούν υπό αναστολή ή κατάργηση.