Edwin van der Velde: «Είναι ωραίο να μπορείς να ξεφεύγεις από τον κόσμο μας»

 

Επηρεασμένο από την post-punk και darkwave αισθητική, αλλά και τη ζωγραφική του Ιταλού Giovanni Bragolin, το ολλανδικό ντουέτο Bragolin έρχεται το Σάββατο 14 Μαρτίου για άλλη μια συναυλία στην Αθήνα, στο φιλόξενο Death Disco.

Κουβεντιάζοντας με την κινητήρια δύναμη του σχήματος, τον Edwin van der Velde.

Οι Bragolin είναι το αρχικά σόλο πρότζεκτ σου, επηρεασμένο από την post-punk/darkwave μουσική, το οποίο πήρε το όνομά του από τον Ιταλό ζωγράφο Giovanni Bragolin, διάσημο για τους πίνακές του με θέμα αγόρια που κλαίνε.

Με ποιους τρόπους οι μουσικές σου επιρροές συγκλίνουν με την πιο ζωγραφική διάσταση και τι σε γοητεύει περισσότερο στον συγκεκριμένο ζωγράφο;

Επινόησα αυτό το όνομα για διάφορους λόγους.

Οι πίνακες του Bragolin δεν απευθύνονταν στην ελίτ, αλλά στην εργατική τάξη. Είναι μελαγχολικοί. Υπάρχει μυστήριο γύρω από αυτούς: ποια είναι τα συγκεκριμένα παιδιά, αλλά και γιατί κάηκαν τα σπίτια και σώθηκαν οι πίνακες;

Τέλος, ανάγονται στην περίοδο πριν από τη δεκαετία του 1980, που έχω την τάση να φέρνω τακτικά στη μουσική μας, και ο ζωγράφος πέθανε τη χρονιά κατά την οποία γεννήθηκα.

Έχουμε τα τυπικά μπάσα-συνθεσάιζερ και ντραμς της δεκαετίας του ’80, αλλά οι ήχοι της κιθάρας και του οργάνου μας σχετίζονται περισσότερο με τον ήχο του Ένιο Μορικόνε των δεκαετιών του 1960 και του 1970.

Συνήθως μελαγχολικοί, αν όχι εντελώς βουτηγμένοι στον ζόφο, οι «στίχοι [σου] είναι εμπνευσμένοι από μετα-αποκαλυπτικές ταινίες και φιλμ τρόμου», σύμφωνα με το βιογραφικό σου.

Γιατί σε έλκει περισσότερο η σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου ψυχισμού; Και ποια είναι τα στοιχεία που σου κεντρίζουν περισσότερο το ενδιαφέρον στις «μετα-αποκαλυπτικές ταινίες και τα φιλμ τρόμου»;

Ο γενικός λόγος που χρησιμοποιώ τις ταινίες ως έμπνευση είναι η χρήση της μυθοπλασίας αντί των εμπειριών της πραγματικής ζωής. Είναι ωραίο να μπορείς να ξεφεύγεις από τον κόσμο μας, να κρύβεσαι και να ονειρεύεσαι στη μυθοπλασία.

Στην περίπτωσή μου, μου αρέσουν περισσότερο οι ταινίες παρά τα βιβλία, επειδή δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ σε αυτά, αλλά θα μπορούσαν επίσης να ήταν και τα βιβλία τα οποία αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης.

Στο νέο άλμπουμ υπάρχει ένα τραγούδι εμπνευσμένο από δύο βιβλία για τον ωκεανό.

Επιπλέον, ο κινηματογράφος έχει μια τυπική χρήση της μουσικής και μου αρέσει να ενσωματώνω και αυτά τα στοιχεία, όπως η χρήση ενός οργάνου Waterphone και έγχορδων στο νέο άλμπουμ σε μερικά τραγούδια.

Το I Saw Nothing Good So I Left, ντεμπούτο άλμπουμ σου, βγήκε σε βινύλιο και CD από τη Young & Cold Records σε παραγωγή δική σου μαζί με το πρώην μέλος του συγκροτήματος, Isolde Woudstra, η οποία είναι υπεύθυνη για το εξώφυλλο.

Είναι επίσης υπεύθυνη για τα εξώφυλλα των κατοπινών κυκλοφοριών των Bragolin; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ιδέα πίσω από την εικόνα της νεαρής γυναίκας που ποζάρει με την πλάτη της στον φακό;

Η Ιsolde όντως σχεδίασε τα εξώφυλλα των δύο πρώτων άλμπουμ.

Μου πρότεινε το πρώτο, ενώ δεν είχε σχεδιάσει τη φωτογράφιση ως εξώφυλλο άλμπουμ, ας πούμε. Μου άρεσε πολύ το θέμα της φωτογραφίας και από εκεί και πέρα ​​ ήθελα αυτό ως θέμα.

Στους Bragolin μάς αρέσει να χρησιμοποιούμε την ανωνυμία: το συγκρότημα απεικονίζεται κυρίως ως σιλουέτες, αυτά τα εξώφυλλα άλμπουμ είναι πορτρέτα από πίσω. Έτσι, υπάρχει πάντα ένα κομμάτι κρυμμένο.

Και μην ξεχνάς ότι το όνομά μας προέρχεται επίσης από έναν ζωγράφο πορτρέτων. Έτσι, το θέμα τού να έχουμε τα πορτρέτα σαν πίνακες ζωγραφικής λειτουργεί καλά. Οι στίχοι είναι γραμμένοι από την οπτική γωνία του πρωταγωνιστή.

Το εξώφυλλο του καινούριου άλμπουμ είναι φτιαγμένο από την Faallaway. Αυτό το άλμπουμ είναι περισσότερο πολυεπίπεδο από τα προηγούμενα, με πιο ατμοσφαιρικούς ήχους και ήθελα το εξώφυλλο να έχει και περισσότερη ιστορία.

Υπάρχει, λοιπόν, αυτό το κορίτσι στον εφιάλτη της (φορώντας νυχτικό). Αλλά η Ιsolde επέστρεψε σε αυτό το άλμπουμ τραγουδώντας μαζί μου ένα τραγούδι με τίτλο I Salute You Ancient Ocean, το οποίο θα κυκλοφορήσει στα τέλη Μαρτίου.

Στο Let Out The Noise Inside, το δεύτερο άλμπουμ των Bragolin από το 2019, συνεργάζεστε με τον Adam Tristar.

Ένα άκρως υποβλητικό έργο, που συνδυάζει τον ηλεκτρονικό ήχο του Adam Tristar με την χαρακτηριστική μελαγχολική ατμόσφαιρα και τα φωνητικά σου. Πώς ξεκίνησε αυτή η συνάντηση και πώς εξελίχθηκε σταδιακά;

Ο Adam Tristar κι εγώ είμαστε φίλοι και ζούμε στην Ουτρέχτη. Εκείνη την εποχή πηγαίναμε τακτικά σε φεστιβάλ και συναυλίες και μόλις είχαμε ολοκληρώσει και οι δύο το πρώτο μας άλμπουμ.

Ήταν, λοιπόν, μια εξαιρετική στιγμή για να φτιάξουμε μερικά τραγούδια μαζί και να απολαύσουμε έναν αναζωογονητικό τρόπο δουλειάς πάνω σε κάτι νέο.

Στην αυγή του τρέχοντος έτους, ξεκινάτε να κυκλοφορείτε τα τραγούδια που τελικά θα αποτελέσουν το τρίτο άλμπουμ των Bragolin, I Don’t Like What It Does To Me.

Γιατί επιλέξατε να τα αποκαλύψετε με αυτήν τη σειρά;

Η σειρά οφείλεται σε πολλούς λόγους.

Θέλαμε να ξεκινήσουμε με κάτι δυνατό αλλά και εντελώς καινούργιο, γι’ αυτό και  διαλέξαμε το I Run and Hide ως πρώτο σινγκλ. Δε χρησιμοποιήσαμε κιθάρα, αλλά ένα κλαβινέτο.

Έπειτα, περί την εποχή του Blue Monday, θέλαμε το πιο μελαγχολικό τραγούδι ως δεύτερο σινγκλ και κυκλοφόρησε το Tar With Salt Foam.

Μετά, χρειαζόμασταν μια δυνατή μουσική επένδυση  για τη χορευτική πίστα, οπότε το Not All Are Real ήρθε στην κατάλληλη στιγμή.

Το τέταρτο σινγκλ μας είναι και το πιο ρομαντικό μας, το ντουέτο με την Carrellee: Feel This Flame Unfold. Ήταν προγραμματισμένο για την παραμονή της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου.

Μπορείς, λοιπόν, να αντιληφθείς ότι υπήρχε κάποιος λόγος για όλους τους συγχρονισμούς. Απομένουν οι κυκλοφορίες των υπόλοιπων τραγουδιών.

Ποιο είναι το «Αυτό» στον τίτλο στο οποίο αναφέρεστε;

Το «Αυτό» στον τίτλο αναφέρεται στα προσωπικά μας ελαττώματα. Νομίζω πως οι περισσότεροι άνθρωποι που εργάζονται για την αυτοβελτίωση γνωρίζουν τα προσωπικά τους ελαττώματα και μπορεί να απογοητεύονται από «αυτό».

Π.χ. στην περίπτωσή μου, δε μου αρέσει αυτό το οποίο μου κάνουν η εσωστρέφεια, η παρορμητικότητα, η έλλειψη συγκέντρωσης, ο ανταγωνισμός και η αυτοαμφισβήτηση.

Το τραγούδι με αυτόν τον τίτλο θα κυκλοφορήσει στα μέσα Μαρτίου. Είναι ένα πολύ σκοτεινό τραγούδι σε στιλ EBM.

Όπως και στα προηγούμενα άλμπουμ, αυτό δε σημαίνει ότι το ομώνυμο τραγούδι είναι το κύριο ή το καλύτερο τραγούδι μας, απλώς πήρε το όνομά του από ένα από τα τραγούδια που ταιριάζουν στο θέμα του άλμπουμ.

Έτσι, σε αντίθεση με τα τραγούδια τα οποία είναι εμπνευσμένα από ταινίες τρόμου, αυτό αφορά περισσότερο εμένα, γραμμένο όμως με έναν σουρεαλιστικό τρόπο.

Εντρυφώντας στους στίχους του I Run and Hide, προς τα πού τρέχεις και από τι κρύβεσαι, είτε ως άτομο είτε ως καλλιτέχνης; Και σε ποιον βαθμό η μουσική απαλύνει τυχόν αγωνίες ή, αντίθετα, τις επιδεινώνει;

Αυτό το τραγούδι είναι αρχικά εμπνευσμένο από την ταινία Σε ακολουθεί, όπου η πρωταγωνίστρια ακολουθείται συνεχώς από διαφορετικές οντότητες, αλλά δε θα μοιραστώ άλλα spoilers. Τσέκαρέ το.

Αλλά τελικά το οδήγησα σε κατεύθυνση ευρύτερη από οποιαδήποτε σκηνή τρόμου, διανθίζοντάς το με στοιχεία καταδίωξης. Δεν υπάρχει, λοιπόν, τίποτα προσωπικό εδώ από το οποίο ξεφεύγω.

Το Σάββατο 14 Μαρτίου οι Bragolin εμφανίζονται ζωντανά στην Αθήνα. Είσαι ήδη εξοικειωμένος/σε επαφή με τη φαινομενικά ακμάζουσα εγχώρια darkwave/synth-punk σκηνή; Ή θα βρίσκεσαι σε μια φάση ανακάλυψης στην Αθήνα;

Αυτή είναι η τρίτη φορά κατά την οποία οι Bragolin παίζουν στην Αθήνα. Η πρώτη ήταν πριν από την πανδημία του Covid ως σαπόρτ στους She Past Away.

Έπειτα, παίξαμε στο Death Disco πριν τα τέλη του 2024. Είναι υπέροχο που επιστρέψαμε και ελπίζουμε να δούμε το κοινό μας να εξελίσσεται με το νέο άλμπουμ.

Οι Bragolin εμφανίζονται ζωντανά στο Death Disco (Ωγύγου 16 & Λεπενιώτου 24, Ψυρρή) το Σάββατο 14 Μαρτίου.