Michael Evill: «Εστιάζουμε περισσότερο στην τέχνη παρά στο χρήμα»

 

Περισσότερο ένα μουσικό «μέτωπο» παρά ένα συμβατικό γκρουπ, οι Βρετανοί The Music Liberation Front Sweden αποτελούν επί τέσσερις δεκαετίες την επιτομή της αταξινόμητης, DIY ποπ.

Ενόψει της εμφάνισής τους στο 4^ο Athens Underground Pop Fest (Παρασκευή 22 Μαΐου), κουβεντιάζουμε με τον Michael Evill, ιδρυτικό μέλος του σχήματος.

«Οι The Music Liberation Front Sweden είναι λιγότερο μια μπάντα και περισσότερο ένα συνονθύλευμα από μουσικούς απροσάρμοστους με αφετηρία έναν σπόρο σπαρμένο στα πρώιμα eighties», διαβάζω στη σελίδα των TMLFS στο Discogs.

Ποιοι αποτέλεσαν τον αρχικό πυρήνα αυτών των «απροσάρμοστων»;

Ποτέ δεν ενδιαφερθήκαμε για τη «βιομηχανική» πλευρά των πραγμάτων:

Aπό τον Andy, ο οποίος ξεκίνησε το θρυλικό συγκρότημα της Sarah, Action Painting!, μέχρι τον Steve που έφυγε από τους Beta Band μετά τα 3 EP παίζοντας αυτές τις υπέροχες μπασογραμμές.

Υπάρχει επίσης ο Matt, αρχικό μέλος ο οποίος τώρα είναι ιδιοκτήτης του Soundz of Southsea, του πιο κουλ δισκοπωλείου στο Πόρτσμουθ.

Ο Ben, που είχε φανταστικά μαλλιά και μετακόμισε στη Γαλλία, και ο Dave ο οποίος έγινε παραγωγός ταινιών και λέκτορας πανεπιστημίου.

Μαζί με εμένα, αυτός ήταν ο αρχικός «σπόρος» των πάντων και ήμασταν πολύ «C86» το 1986.

(Ο Matt, ο Steve, ο Andy κι εγώ θα παίξουμε και στο 4^ο Athens Pop Underground Fest!)

Και μετά, προέκυψε η Σουηδία.

Μετά από μια easy listening περίοδο στο Μπράιτον, μετακόμισα στη Λουντ της Σουηδίας.

Εκεί, ίδρυσα την Electronic Watusi Boogaloo Recording Company.

Στην EWB ενεπλάκησαν o Biowire, μέλος της παρέας του LTJ Bukem στο Λονδίνο, o St Jude, μέλος της λονδρέζικης κολεκτίβας PPQ και μέντοράς μου, και ο Richard Olson, τώρα στους Hanging Stars.

Τέλος, ο Mattias, που τώρα φτιάχνει μουσική με το όνομα VED.

Η EWB προέκυψε όταν ο Jude κι εγώ παίζαμε δίσκους easy listening και τζαζ για τον Βασιλιά και τη Βασίλισσα της Σουηδίας στο Παλάτι της Στοκχόλμης.

Ένα από τα τραγούδια ήταν η καινούρια μας σύνθεση Happiness, αρκετά μεγάλης διάρκειας ώστε να μπορούμε να στρίψουμε και να καπνίσουμε ένα τσιγαριλίκι.

Ο Fred από τους Uppers την πρόσεξε και κανόνισε μια συνάντηση με την Universal/MCA Records.

Η συνάντησή μας διακόπηκε από κάποιον που είπε ότι βγήκε το νέο LP της Madonna και όλοι έφυγαν τρέχοντας, οπότε την κοπανήσαμε, καπνίσαμε ένα τσιγαριλίκι και αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε την EWB.

Το επόμενο στάδιο ήταν όταν ο Richard και εγώ μετακομίσαμε στο Μάλμε.

Εκεί, συνεργαστήκαμε με τα στούντιο Tambourine (Cardigans, Vibrafon, Heavenly Social) και ξεκινήσαμε μια βραδιά με τίτλο UltraWide Knights/ The Solution με τον Martin, επικεφαλής των Vibrafon.

Τότε άρχισα να ζω με τον Patrick Skoog (We Are, Headroom, Agaric). Εκείνη την περίοδο το όνομα του σχήματος έγινε «The Music Liberation Front Sweden».

Λίγο αργότερα, εντάχθηκε ο Joe Foster (Television Personalities/ Slaughter Joe/ Creation Records Producer) και αφού επέστρεψα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Damo Suzuki (Can).

Κάναμε ένα διάλειμμα μέχρι που ο θρύλος της ποπ σκηνής το Πόρτσμουθ, Tony Rollinson, μού ζήτησε να οργανώσουμε μερικές συναυλίες.

Έτσι, κινητοποίησα δέκα άτομα και διασκεδάσαμε εξαιρετικά. Σ’ αυτά συμπεριλαμβάνονταν οι Adrain Blake, Dan Tiley, Lisa Tiley, Andy Tiley και Carl Hitchcock.

Μετά, ήρθε η πανδημία του κορονοϊού, ξεκίνησα τη Shambotic και γνώρισα τον Βασίλη και την παρέα της δισκογραφικής εταιρείας Old Bad Habits.

Εκεί, γνώρισα τον Tim και τη Vanessa Vass, που τώρα αποτελούν μεγάλο μέρος των TMLFS.

Η Shambotic έβγαλε πάνω από 500 ψηφιακές κυκλοφορίες. Όλες ήταν εξαιρετικές. Μακάρι να μπορούσα να τις θυμηθώ όλες για να τις γράψω εδώ.

Μετά τον κορονοϊό τις διέγραψα όλες από παντού, καθώς ο σκοπός μου ήταν να δείξω στους καλλιτέχνες πώς να χρησιμοποιούν και να κάνουν κατάχρηση πλατφορμών όπως το Spotify και η Apple Music.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός «συμβατικού» συγκροτήματος και ενός «μετώπου»; Ποια είναι η πιο απελευθερωτική πτυχή της διαδικασίας δημιουργίας μουσικής/ζωντανής εμφάνισης;

Είμαστε κάτι περισσότερο από μια ομάδα φίλων με παρόμοιο τρόπο σκέψης, έχουμε τις ίδιες πεποιθήσεις ενάντια στα πάντα και υπέρ των πάντων.

Επιπλέον, όλοι νοιαζόμαστε για το περιβάλλον και τα συναισθήματά μας, αλλά το μόνο που μπορούμε να αλλάξουμε είναι το μέσα μας. Είναι ίσως η πρώτη ωραία «λατρεία».

Εστιάζουμε περισσότερο στην τέχνη παρά στο χρήμα.

Οι συνθέσεις σας συνήθως χρειάζονται πολύ χρόνο για να πάρουν μορφή. Κι όμως, συχνά επαναπροσδιορίζονται, ανακυκλώνονται, επαναχρησιμοποιούνται.

Θα ήθελες να αναλύσεις τις τεχνικές τις οποίες χρησιμοποιείτε και την υπαρξιακή σας ανάγκη για συνεχή επανεφεύρεση της ταυτότητάς σας;

Λατρεύω την ιδέα να απαθανατίζω στιγμές στον χρόνο, ακόμα κι αν είναι ελαφρώς άθλιες.

Αυτά τα λάθη διορθώνω σε μεταγενέστερες επανεφευρέσεις και αυτό με κάνει επίσης να νιώθω ξανά κοντά σε όλους, καθώς ζούμε παντού και οι ζωντανοί τύποι σπάνια μιλάνε μεταξύ τους.

Έτσι, τείνω να ηχογραφώ ζωντανά αναλογικά όργανα και φίλους χρησιμοποιώντας, συνήθως ως τύπο ηχογράφησης πεδίου, την καταγραφή.

Συνθέτω έναν βασικό κορμό και κατόπιν προσθέτω και εξομαλύνω ό,τι είναι διαθέσιμο με έναν «αντι-ποπ» τρόπο, διασφαλίζοντας πως δε θα παιχτεί στο Ραδιόφωνο ή την Τηλεόραση.

Η συνδυαστική μουσική συμβολή καθιστά επίσης ευκολότερο και πιο συναρπαστικό το να διοργανώνεις ζωντανές εμφανίσεις.

Είμαι αυτιστικός. Το ανακάλυψα αργότερα στη ζωή μου, αλλά πάντα ήμουν λειτουργικός, οπότε δυσκολεύομαι να συνδεθώ με τους ανθρώπους και το κάνω μέσω της μουσικής.

Όπως πιστεύω ακράδαντα, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις στη ζωή σου - αρκεί να το φανταστείς. 

Προφανώς, αν επιθυμείς να γίνεις δισεκατομμυριούχος, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Αν, όμως, τα όνειρά σου είναι ρεαλιστικά, σίγουρα μπορούν να υλοποιηθούν.

Επί του παρόντος εργάζομαι στον κλάδο της φροντίδας και τον λατρεύω απόλυτα.

Δυστυχώς, οι εργαζόμενοι/εργαζόμενες τον κλάδο δεν εκτιμώνται αρκετά στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Δουλεύω με μερικούς από τους πιο φροντιστικούς και στοργικούς ανθρώπους, οι οποίοι λαμβάνουν τον κατώτατο μισθό και τους φέρονται σκατά με έναν εταιρικό τρόπο.

The Music Front Liberation Sweden (1986)

Ενώ βρίσκονταν στο Βερολίνο στις αρχές της δεκαετίας του 2000, οι TMLFS ηχογράφησαν «μια σειρά από μινιμαλιστικά ηλεκτρονικά αντι-ποπ EP γεμάτα ανάδραση». Με ποια έννοια «αντι-ποπ»;

Ποια ήταν η πιο συναρπαστική πτυχή του Βερολίνου;

Μετέφερα ολόκληρο το πρότζεκτ από τη Σουηδία στο Βερολίνο για να ανακατέψω λίγο τα πράγματα.

Δυστυχώς, όσο ήμουν εκεί, ο πατέρας μου πέθανε και αναγκάστηκα να επιστρέψω στην Αγγλία για να φροντίσω την μητέρα μου.

Ο αδερφός της, τον οποίο αγαπούσα πολύ και έγραψε τους στίχους για το Anyone Can Play The Flugelhorn Outside My Window που θα παίξουμε ζωντανά στην Αθήνα, πέθανε πρόσφατα.

Έζησε κι εκείνος στη Γερμανία. Χωρίς αυτόν, δε θα είχα τη δύναμη ή τη δυνατότητα να επιστρέψω στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η Σουηδία είναι μια όμορφη χώρα, αλλά εκείνη την εποχή ένιωσα ότι χρειαζόμουν κάτι πιο τολμηρό.

Κατά ειρωνικό τρόπο, εύχομαι τώρα να ζούσα ακόμα στη Σουηδία, αν και η ζωή μου στο Fareham του Ηνωμένου Βασιλείου είναι υπέροχη και είμαι ευτυχισμένος.

Όσο βρισκόμουν στο Βερολίνο ενδιαφέρθηκα και για τον μελωδικό θόρυβο, κάτι που με γύρισε στις ρίζες μου της C86.

Λάτρευα τη ζωή στο Βερολίνο. Ήταν μια αληθινή πόλη, η οποία λειτουργεί σε 24ωρη βάση.

Ωστόσο, αναγνωρίζω επίσης πως πιθανότατα θα ήμουν νεκρός τώρα αν έμενα εκεί, καθώς δεν έχω βούληση και μου αρέσει να δοκιμάζω καθετί καινούριο και να είμαι μέρος των πάντων.

Το Βερολίνο και η Γερμανία είναι πολύ αντι-ποπ υπό την έννοια ότι παίρνουν την ποπ (που όλοι, αν είναι ειλικρινείς, λατρεύουν γιατί θα είναι πάντα αυτό που ακούς ως νέος άνθρωπος) και μετά τη γαμάνε...

Οι Kraftwerk το ξεκίνησαν αυτό! Η Σουηδία ήταν πολύ ποπ!

Το Watson is in heaven now  είναι ίσως η πιο τρυφερή και παιχνιδιάρικη κυκλοφορία των TMLFS μέχρι σήμερα, ένας συγκινητικός φόρος τιμής στο αείμνηστο σκυλάκι. Τίνος ήταν;

Ο Watson ήταν ο σκύλος μου. Toν χάσαμε υπερβολικά πρόωρα. Η γυναίκα μου έσωσε μια αδέσποτη σκυλίτσα από ένα καταφύγιο και από την πρώτη κιόλας μέρα ο Watson την πήρε υπό την προστασία του και της έδειξε τα πάντα.

Ήταν καταπληκτικό θέαμα και με ενέπνευσε απόλυτα.

Ο Watson δε με άφηνε ποτέ να ηχογραφήσω τίποτα χωρίς να εμπλακεί, οπότε όταν πέθανε ανακύκλωσα πολλούς από τους ήχους που παρήγαγε στο LP.

Επίσης, ένα σημαντικό μέρος αυτής της κυκλοφορίας πιστώνεται στον Bernard από την Astra Solaria και τον Nick οι οποίοι φιλοτέχνησαν το εξώφυλλο. Πραγματικά έπιασαν το νόημα και είναι καταπληκτικοί άνθρωποι.

Το A Collection Of Warped Pop Songs (Third Kind Records) σίγουρα ανταποκρίνεται στον τίτλο του.

Είτε αντιληπτή ως «αντί» είτε ως «στρεβλωμένη», πώς φαντάζεσαι την ποπ του παρόντος και του μέλλοντος - και τον εαυτό σου μέσα σε αυτήν;

Η μουσική έχει αλλάξει πολύ.

Το κοινό μεταξύ της μουσικής του Nicholas Langley (Third Kind Records) και της δικής μου έγκειται στο ότι είναι τόσο παραμορφωμένη, που κάτι θα προστεθεί για να μην μπορεί να αναπαραχθεί στο Ραδιόφωνο.

Αυτό, οι άνθρωποι οι οποίοι δημιουργούν μουσική με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνη δεν μπορούν και ελπίζουμε πως δε θα μπορέσουν ποτέ να κάνουν.

Ο υπέροχος κουνιάδος μου και βασικό μέλος της μπάντας, ο Andy, δεν καταλαβαίνει γιατί πρέπει να προσθέτω θορύβους ή να τα κάνω μαντάρα με τα πλήκτρα κ.λπ., όταν το τραγούδι είναι ήδη υπέροχο.

Είναι εν μέρει αυτο-δολιοφθορά και εν μέρει επίγνωση ότι κανείς άλλος δεν θα το είχε κάνει έτσι.

Only Happy People Die Young!, διακηρύσσεις. Γιατί;

Το μισώ όταν κάποιος πεθαίνει νέος, αλλά ζηλεύω το αθώο στάδιο της ζωής στο οποίο μας άφησε. Πιστεύω πως η ζωή είναι κάτι περισσότερο από όσο καταλαβαίνουμε και ότι ο θάνατος πιθανώς δεν είναι το τέλος.

Ζήσε γρήγορα, πέθανε νέος: αυτά πίστευα, αλλά μάλλον τα έκανα μαντάρα και σ’ αυτόν τον τομέα!

Αλλού, δηλώνεις: A Lot Of Things Ain’t Changing. Τι αλλάζει και, κυρίως, τι πρέπει να αλλάξει σήμερα, ιδίως κοινωνικά και πολιτικά;

Τα πράγματα δεν αλλάζουν, δε μαθαίνουμε ποτέ από την Ιστορία.

Ακόμα κι αν το θέλαμε, δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, εκτός αν είμαστε από εκείνους τους μεγαλοδισεκατομμυριούχους οι οποίοι κινούν τα νήματα και δε δεσμεύονται από χώρα, πεποιθήσεις, χρήματα ή τιμή.

Οι TMLFS εμφανίζεστε στην Αθήνα την Παρασκευή 22 Μαΐου στο πλαίσιο του 4ου Athens Pop Underground Fest. Περιμένω αυτό το σετ να είναι μια κονοτική εμπειρία. Εσύ;

Ναι, θέλω αυτή να είναι μια στιγμή που όλοι θα μπορούν να απολαύσουν και να συμμετάσχουν. Στο τελευταίο τραγούδι θέλουμε ο κόσμος να φέρει σέικερ, ντέφια κ.λπ. και να γίνει μέλος της μπάντας.

Θα είμαι ο μεγαλύτερος μαλάκας εκεί, ώστε όλοι οι άλλοι να χαλαρώσουν και απλώς να διασκεδάσουν!

Η συναυλία στην Αθήνα θα είναι πολύ ξεχωριστή. Κρίμα που ο Joe είναι πολύ άρρωστος για να έρθει μαζί μας. Tου στέλνω πολλή αγάπη.

Μας λείπει πολύ και ο Simon Holiday (Stereolab, Fleet Foxes, MUR, Duophonic 45s). Υπήρξε από τα πλέον βασικά μέλη των TMLFS και πνευματικός ηγέτης τους.  

Αλλά οι Tim Vass, Vanessa Vass, Matt Loten, Steve Duffield, Βασίλης (KLB, Old Bad Habits), Jane, Carly, David Musker, Jamie (ο αδερφός μου) και ο Andy Hitchcock θα δώσουν το παρόν.

Ελπίζω επίσης όλη η παρέα της Old Bad Habits και οι Crabber να μας κάνουν παρέα στη σκηνή!

«Ενώ ο θυμός και η απογοήτευση σιγοβράζουν, η ανθρωπιά και η ελπίδα φωτίζουν κάθε σκοτεινή γωνιά αυτού του βαθιά αφοσιωμένου άλμπουμ», γράφεις στη σελίδα Bandcamp των TMLFS για το Lost Hope Society.

Έχεις κάποια ιδέα για το πώς μπορούμε να αναζωογονήσουμε τον πυρήνα της αποσυντιθέμενης ανθρωπιάς μας σε έναν κόσμο ρημαγμένο από πολέμους και γενοκτονίες;

Φαίνεται ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου όλα είναι εκτός του ελέγχου της κοινωνίας, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζεται πως λειτουργούν προς όφελός της.

Η ηθική φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν, ειδικά όσον αφορά στους πολιτικούς ηγέτες μας, τις εταιρείες και τα συναφή.

Απλώς πρέπει να είμαστε οι καλύτεροι που μπορούμε, να φερόμαστε στους ανθρώπους όπως θα θέλαμε να μας φέρονται, να αντιδρούμε όταν βλέπουμε κάτι λάθος και να μην το αποδεχόμαστε.

Να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο μέλλον, αλλά να θυμόμαστε ότι είμαστε ακόμα αρκετά τυχεροί που ζούμε σε αυτές τις εποχές και να είμαστε ευγνώμονες για όσα έχουμε και όχι πικραμένοι για όσα δεν έχουμε!

Θα ήθελες να προσθέσεις κάτι;

Ο κόσμος φαίνεται να είναι χάλια αυτήν τη στιγμή, αλλά πάντα ήταν χάλια: οι ελίτ τον κάνουν χάλια για να σε κρατήσουν υποταγμένο! Κάνε και να είσαι αυτό που θέλεις, μη βασίζεσαι στους άλλους. Απλώς κάν’ το μόνος σου.

Υπάρχουν μερικά καταπληκτικά πράγματα τα οποία συμβαίνουν στην επιστήμη, την τέχνη, τη ζωή... Μην κατηγορείς τους άλλους και μην εστιάζεις στα αρνητικά, γιατί αυτό θέλουν οι ελίτ. Είμαστε νικητές, όχι ηττημένοι!

Να θυμάσαι: είμαστε όλοι μέρος της Ανθρώπινης Φυλής!

Ευχαριστώ θερμά τον Michael Evill, ιδρυτικό μέλος των The Music Liberation Front Sweden, για την αστείρευτη ενέργειά του και για την παραχώρηση του φωτογραφικού υλικού.

Οι The Music Liberation Front Sweden συμμετέχουν την Παρασκευή 22 Μαΐου στο lineup του 4^ο Athens Pop Underground Fest, στο An Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια).