Με ιδιαίτερη αγάπη
για τη μουσική των Βαλκανίων και γνωστό για τις εκρηκτικές συναυλίες
του, το συγκρότημα δρόμου Banda Entopica εμφανίζεται
ζωντανά τη δεύτερη μέρα του 27ου Αντιρατσιστικού
Φεστιβάλ Αθήνας (Σάββατο 4 Ιουλίου).
Ενόψει του Φεστιβάλ,
μοιράζεται σκέψεις και εμπειρίες σταράτες.
Ως σχήμα γεννηθήκατε στη
Θεσσαλονίκη, στους δρόμους της οποίας κάνατε τα πρώτα σας συναυλιακά «βήματα».
Με ποια ακούσματα μεγαλώσατε;
Όλοι έχουμε στη βάση μας
την παραδοσιακή και τη βαλκανική μουσική. Από εκεί και πέρα, ο καθένας έχει και
τη δική του αγάπη: πανκ, ροκ, ρέγκε και πολλά ακόμα. Η μουσική είναι ωραία,
γενικώς!
Από πολιτισμικής άποψης,
πόσο καθοριστική υπήρξε η Θεσσαλονίκη -και ο ευρύτερος βαλκανικός ορίζοντας-
στο «σμίλεμα» των μουσικών προσανατολισμών σας;
Η Θεσσαλονίκη είναι η
βάση μας. Είναι η πόλη που μας έμαθε να παίζουμε μαζί, να ζούμε στον δρόμο και
να νιώθουμε αυτό που είμαστε.
Τι αποκομίσατε από τις
πρώτες «δρομίσιες» εμφανίσεις σας, και πώς, κατόπιν, μετουσιώσατε και εξελίξατε
αυτό το βίωμα στο πλαίσιο εκείνων που ακολούθησαν, σε πιο «συμβατικούς», πια,
συναυλιακούς χώρους;
Μάθαμε την αμεσότητα του
κόσμου και την ενέργεια του δρόμου. Αυτό το βίωμα το κρατήσαμε μαζί μας και μας
οδήγησε στις σκηνές, στα φεστιβάλ και σε όμορφα ταξίδια σε όλη την Ευρώπη.
Ποια είναι, για εσάς, τα
απαραίτητα συστατικά της «ιδανικής» συναυλίας;
Η ενέργεια και το
χαμόγελό μας... και φυσικά ο κόσμος! Αν αυτά συναντηθούν, όλα τα υπόλοιπα
έρχονται μόνα τους.
Αντιμετωπίζετε την
παράδοση ως κάτι ζωντανό. Πόσο χειραφετητική είναι, για εσάς, η
(επαν)οικειοποίηση και ανανοηματοδότηση παραδοσιακών τρόπων - εν προκειμένω
μουσικών;
Για εμάς, η παράδοση
είναι ζωντανή και πρέπει να εξελίσσεται. Μας δίνει τα εργαλεία και εμείς
προσπαθούμε να την κάνουμε δική μας - με σεβασμό, αλλά και με τη δική μας
ματιά.
Αντιλαμβάνεστε τους
εαυτούς ως αφηγητές (μουσικών) ιστοριών, ερμηνευτές, διάμεσους, συνθέτες, κάτι
άλλο - ή και όλα μαζί;
«Είμαστε και εμείς...
αλλά είστε και εσείς...»
Ο ένας τραβάει τον άλλον
και όλοι μαζί δημιουργούμε κάτι μοναδικό.
Η μουσική σας αποπνέει
μια ενέργεια βακχική. Από πού πηγάζει αυτή η ενέργεια;
Από τη χαρά που έχουμε
όταν παίζουμε μαζί. Από τον κόσμο που τραγουδάει, χορεύει και γίνεται ένα μαζί
μας. Εκεί γεννιέται όλη αυτή η ενέργεια.
Πρόσφατα, τόσο εσείς και
όσο και οι PAGAN, ένα εκλεκτό (συν)αδελφικό σας σχήμα, δεχτήκατε επιθέσεις από
σκοταδιστικούς πολιτικοθρησκευτικούς κύκλους, τις οποίες αντιπαρήλθατε αιχμηρά
και με παρρησία.
Την αγάπη μας και τα
φιλιά μας στους φίλους μας PAGAN! Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε έναν κόσμο
καλύτερο.
Ψυχραιμία, θάρρος και
δύναμη.
Πού αποδίδετε το βάθεμα
της συντηρητικοποίησης -αν όχι και ευθέως εκφασισμού- της ελληνικής κοινωνίας;
Και πόσο σημαντικό -αν όχι και απαραίτητο- είναι, τελικά, η μουσική να ενοχλεί,
εκτός από το να ψυχαγωγεί;
Βλέπουμε γύρω μας έναν
φόβο για το διαφορετικό. Η μουσική, όμως, είναι ελευθερία, είναι το φως.
Αποτελεί, κατά τη γνώμη
σας, -και αν ναι, γιατί- η καλλιτεχνική δημιουργία πεδίο άσκησης πολιτικής μέσα
από τα εκφραστικά μονοπάτια που κάθε φορέας/κοινωνός της επιλέγει;
Δυστυχώς ή ευτυχώς,
σήμερα σχεδόν όλα στη ζωή έχουν πολιτικοποιηθεί. Άρα ναι, και η μουσική είναι
μια πολιτική πράξη.
Όσοι μας ακολουθούν το
γνωρίζουν· όσοι όχι, μπορούν να το καταλάβουν. Ο στόχος μας είναι να χτίζουμε
γέφυρες ανάμεσα στους λαούς.
Επιστρέφοντας στο -και
εμπνεόμενος από το- όνομα του σχήματος, τι είναι, τελικά, «ντόπιο» στις μέρες
μας - αισθητικά, ψυχικά, υπαρξιακά;
Ντόπιο είναι ό,τι σε
κάνει να νιώθεις σπίτι σου. Οι άνθρωποί σου, οι μουσικές σου, οι ιστορίες που
κουβαλάς και αυτές που γράφεις στον δρόμο.
Ταξιδεύουμε συνέχεια,
γνωρίζουμε διαφορετικούς τόπους και ανθρώπους, αλλά τελικά καταλαβαίνουμε πως
όλοι έχουμε κάτι κοινό. Για εμάς, αυτό είναι το «εντόπικο».
Καλή συνέχεια στο κοινό
μας ταξίδι, λοιπόν!
Οι Banda Entopica εμφανίζονται
ζωντανά τη δεύτερη μέρα (Σάββατο 4 Ιουλίου) του 27ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ
Αθήνας (3-5 Ιουλίου, Άλσος Γουδή).
Τα μέλη του σχήματος
είναι οι:
Βασίλης Μαλεγκάνος (κρουστά),
Κωνσταντίνα Κιούλου (φωνητικά), Χρήστος Κυριαζής (κλαρινέτο,
σαξόφωνο), Αργύρης Καραγκούνης (τρομπέτα), Νίκος
Φωτάκης (ακορντεόν), Γιάννης Γκουντάνος (μηχανικός ήχου).


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου