 |
| The Gathering (Φωτογραφία: Gema Perez) |
Εκ των σημαντικότερων metal (και
όχι μόνο) συγκροτημάτων, οι Ολλανδοί The Gathering γιορτάζουν
τα 30 χρόνια του θρυλικού Mandylion και
έρχονται για δύο συναυλίες σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα
(24 και 26 Σεπτεμβρίου, αντίστοιχα).
Ενόψει των
συναυλιών, κουβεντιάζουμε με τον Hans Rutten, ντράμερ και ιδρυτικό
μέλος του γκρουπ.
Το όνομα των The Gathering προέρχεται
από τo
πρώτo
Highlander.
Είχατε συγκεκριμένες
φιλοδοξίες όταν ξεκινήσατε αυτό το ταξίδι - ή ακόμα και την επιθυμία να γίνετε
«αθάνατοι» μέσα από τη μουσική σας, όσον αφορά την κληρονομιά που θα αφήνατε
πίσω;
Ενδιαφέρουσα προσέγγιση!
Πράγματι, όταν γράφαμε τη
μουσική μας, σκεφτόμασταν πάντα πώς θα διαρκούσαν αυτά τα τραγούδια και αν θα
άντεχαν στη δοκιμασία του χρόνου. Πώς, επομένως, κατά κάποιον τρόπο, η μουσική
μας θα είναι αθάνατη.
Και πάντα αγαπούσαμε
συγκροτήματα με πλούσια και αξιόλογη δισκογραφία, όπως οι Rush ή οι Pink Floyd. Αυτό είναι κάτι το οποίο θα θέλαμε
να πετύχουμε κι εμείς.
Το Always...,
το ντεμπούτο σας από το 1992, θεωρείται ορόσημο του death/doom metal και συγκαταλέγεται στα
πρώτα άλμπουμ του gothic
metal.
Πού οφείλεται η
αγάπη σας για αυτό το είδος (αρχικά ως ακροατές και αργότερα ως μουσικοί);
Τα εύσημα ανήκουν στα άλμπουμ Into the Pandemonium
των Celtic Frost και Gothic των Paradise Lost. Αυτά
τα δύο ήταν πειραματικά άλμπουμ που γεφύρωναν διαφορετικά είδη και άνοιξαν τον
δρόμο για την απαρχή των The
Gathering.
Πιστεύω όντως ότι το Always...
δεν έχει και τόση σχέση με το death
metal,
εκτός φυσικά από τα φωνητικά. Για μένα, πρόκειται για έναν ατμοσφαιρικό doom metal δίσκο.
Ωστόσο, η «στρατολόγηση»
της Anneke
van
Giersbergen
και το Mandylion
-την
30ή επέτειο του οποίου γιορτάζετε κατά τη διάρκεια της περιοδείας- ήταν αυτά
που σηματοδότησαν την καθοριστική άνοδο του συγκροτήματος.
Πόσο καθοριστική -αν όχι
διαμορφωτική- υπήρξε η συμβολή της Anneke στην εξέλιξη του
συγκροτήματος, τόσο σε μουσικό και φωνητικό όσο και σε στιχουργικό επίπεδο,
Η άφιξη της Anneke άλλαξε τα πάντα. Η μουσική μας έγινε
πιο διαυγής και, σε μουσικό επίπεδο, δίναμε στα φωνητικά όλο τον απαραίτητο
χώρο.
Ήμασταν ένα underground συγκρότημα και ξαφνικά
γίναμε διεθνές σχήμα, με ένα σινγκλ στα εθνικά ολλανδικά charts (Strange Machines).
Πώς αντιμετωπίσατε τυχόν
αρνητικές αντιδράσεις από πιθανούς σεξιστές «πιουρίστες» της metal σκηνής εκείνη την εποχή;
Ξέραμε ότι κάποιοι θα
είχαν πρόβλημα με μια γυναίκα τραγουδίστρια σε metal συγκρότημα, ειδικά στις αρχές της
δεκαετίας του ’90, αλλά δε δώσαμε ιδιαίτερη σημασία.
Λυπάμαι τους φανατικούς.
Πάντα υπάρχουν αντιδράσεις, αν περιηγηθείς στο Διαδίκτυο.
Πώς ερμηνεύεις τη
διαχρονική απήχηση του άλμπουμ σε ακροατές διαφορετικών γενεών και μουσικών
προτιμήσεων;
Είναι κάτι για το οποίο
είμαστε όλοι περήφανοι, κι εγώ ο ίδιος. Παραμένει ζωντανό. Ο κόσμος εξακολουθεί
να ακούει το άλμπουμ και αυτό συνεχίζει να συγκινεί τους ανθρώπους.
Είδαμε πολλούς νέους,
παιδιά γονιών που μας έβλεπαν να παίζουμε τη δεκαετία του 1990. Είναι κάτι για
το οποίο είμαστε πραγματικά περήφανοι.
Γενικά, ως συγκρότημα
επιδεικνύετε μια αξιομνημόνευτη –ίσως και ασυνήθιστη– δημιουργική ανησυχία,
ενσωματώνοντας στην πορεία ποικίλα στοιχεία στον ήχο σας. Τι είναι αυτό που την πυροδοτεί;
Πιστεύω ότι έχουμε ευρύ
προσανατολισμό, τόσο μουσικά όσο και ως προς τη στάση μας απέναντι στη ζωή.
Μας προσφέρει πολύ
μεγαλύτερη ικανοποίηση το να μην κυκλοφορούμε κάθε φορά τον ίδιο δίσκο, αλλά να
αναζητούμε νέες ιδέες, νέα μονοπάτια και πειραματισμούς.
Είχαμε ήδη αυτό το πάθος
όταν ξεκινήσαμε το συγκρότημα το 1989. Είναι κομμάτι τού ποιοι είμαστε.
Το Beautiful Distortion, το πιο πρόσφατο
άλμπουμ σας μέχρι σήμερα, είναι μια ανάλαφρη, ονειρική δημιουργία που συνδυάζει
την electropop
και τη shoegaze,
χάρη εν μέρει στα υποβλητικά φωνητικά της Silje Wergeland.
Ως συγκρότημα, πώς έχει
εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου η σχέση σας με το μέινστριμ;
Δε νομίζω ότι έχουμε
πραγματική σύνδεση με το μέινστριμ, ή με οποιοδήποτε κίνημα, για την ακρίβεια.
Είναι ένα ταξίδι το οποίο συνεχίζεται αδιάκοπα· δεν υπάρχει ουσιαστικά τελικός
προορισμός.
Απλώς αρχίζουμε να
γράφουμε και, μέσα από αυτήν τη διαδικασία, αναδύονται διάφορες ιδέες. Επίσης,
δεν πρόκειται για μια διαδικασία πάνω στην οποία προβληματιζόμαστε ιδιαίτερα
βαθιά.
Πολύ νερό έχει κυλήσει
κάτω από το (μουσικό) σας «αυλάκι» από την εποχή του Always...
Ανατρέχοντας σε μια
πορεία εκτεινόμενη σε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, υπάρχουν μουσικά μονοπάτια τα
οποία δεν έχετε εξερευνήσει πλήρως (ή και καθόλου); Με λίγα λόγια, πού μπορεί
να σας βρει το μέλλον;
Υπάρχουν πάντα ορισμένες
γωνιές του μουσικού σύμπαντος τις οποίες δεν έχουμε εξερευνήσει ακόμα.
Ωστόσο, δε νομίζω ότι
διαφαίνεται κάποιο νέο άλμπουμ στον ορίζοντα.
Το συγκρότημα αυτή τη
στιγμή δεν έχει τραγουδιστή· μετά τον Ιανουάριο του 2027, η Anneke θα συνεχίσει τη σόλο καριέρα της, κι
εμείς θα «παγώσουμε» τη δραστηριότητά μας ως συγκρότημα.
Δεν έχουμε ιδέα προς το
παρόν για το πώς θα προχωρήσει το συγκρότημα. Ποιος ξέρει, αν ευθυγραμμιστούν
τα άστρα... Αλλά αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχουν σχέδια.
Τουλάχιστον από
γεωγραφικής άποψης, η περιοδεία σας θα σας φέρει στις 26
Σεπτεμβρίου και στο υπέροχο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού.
Πιθανότατα γνωρίζετε ότι
έχετε ένα αφοσιωμένο κοινό στην Ελλάδα. Πώς αλληλεπιδράτε μαζί του, τόσο πάνω
όσο και έξω από τη σκηνή;
Ανυπομονούμε πραγματικά
να έρθουμε στην Ελλάδα! Είναι μια χώρα με την οποία μάς συνδέει ανέκαθεν ένας
πολύ ισχυρός δεσμός και όπου νιώθουμε πάντα σαν στο σπίτι μας.
Αποτελεί μεγάλη τιμή για
εμάς το γεγονός ότι θα μπορέσουμε να εμφανιστούμε σε ένα τόσο όμορφο θέατρο. Ελπίζουμε να σας δούμε όλους εκεί!
Ευχαριστώ θερμά
τον Hans
Rutten
για
τον χρόνο του εν μέσω περιοδείας και για την παραχώρηση της
φωτογραφίας του συγκροτήματος.
Οι The Gathering
εμφανίζονται
ζωντανά στη Θεσσαλονίκη στις 24
Σεπτεμβρίου (Μονή Λαζαριστών) και στις 26
Σεπτεμβρίου στην Αθήνα (Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού).
Οι πόρτες ανοίγουν
στις 19:00.
