49ο Διεθνές Φεστιβάλ Δράμας: Τι ξεχωρίσαμε από το Εθνικό Διαγωνιστικό

 

Με μια λιτή τελετή έναρξης στην κατάμεστη αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου της πόλης ξεκίνησε την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου το 49^ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας.

Η τελετή ολοκληρώθηκε με την προβολή του ντεμπούτου της πρόσφατα χαμένης σε αυτοκινητιστικό ατύχημα και πολλά υποσχόμενης νεαρής δημιουργού, Μαρίας Τσιώλη, Ασίστ.

Η αξιέπαινη και συγκινητική επιλογή της διοργάνωσης έγινε θερμά δεκτή από κοινό και κριτικούς.

Το ίδιο βράδυ ξεκίνησαν και οι προβολές των ταινιών της «ναυαρχίδας» του Φεστιβάλ, του Εθνικού Διαγωνιστικού, στον ανακαινισμένο ιστορικό κινηματογράφο «Ολύμπια» και στον θερινό «Αλέξανδρο».

Το φετινό πρόγραμμά του διαρθρώνεται σε έξι επιμέρους ενότητες και αριθμεί 30 συνολικά φιλμ επιλεγμένα από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ, Γιώργο Αγγελόπουλο, με τη γνωμοδοτική συμβολή ολιγομελούς προκριματικής επιτροπής.

Το πρόγραμμα συνιστά ένα «πανόραμα» της εγχώριας «μικρομηκάδικης» παραγωγής, αναζητώντας, ανιχνεύοντας, εξερευνώντας και εντέλει αναδεικνύοντας ανάγκες, αντιφάσεις, επιθυμίες και τάσεις των δημιουργών.

Εμπνευσμένο από προσωπικά βιώματα, το μικρού μήκους ντεμπούτο της σκηνοθέτριας, φωτογράφου, βιντεογράφου και ηθοποιού Αλεξάνδρας Ντεληθέου, Holterline, είναι μια πυκνή, εικαστικά συναρπαστική «σπουδή»| στην απώλεια.

Κεντρικός χαρακτήρας του φιλμ είναι η Αγγελική (Αγγελική Παπούλια), η οποία, κλονισμένη από τον θάνατο του πατέρα της, κερδίζει ένα ταξίδι στον κόσμο του ασυνείδητου, χρησιμοποιώντας τη συσκευή μέτρησης παλμών Holter.

Υιοθετώντας τη φόρμα του ψευδοντοκιμαντέρ, το γιασεμί και ρόδον του Κύπριου Σπύρου Χαραλάμπους εξερευνά την προοπτική της επανένωσης μέσα από την ιστορία της συνάντησης της Τουρκοκύπριας Ζεχρά και της Ελληνοκύπριας Μαρούλας.

Εξαιρετικές, πηγαία συγκινητικές οι ερμηνείες των Mine Teber και Γιάννας Λευκάτη στους αντίστοιχους ρόλους.

«Κάθε εποχή αγκαλιάζει το βαμπίρ που χρειάζεται», δηλώνεται ήδη από τους εναρκτήριους τίτλους του Κεριού, της τολμηρής δεύτερης μικρού μήκους ταινίας της Χρυσιάννας Παπαδάκη, μετά την πολυσυζητημένη Αρκουδότρυπα.

Πρόκειται για μια ατμοσφαιρικά φωτογραφημένη και εκτυλισσόμενη στη νυχτερινή Αθήνα κουίρ (βαμπιρική) ιστορία για την αγάπη, τον ερωτισμό και την περιποίηση, με αξιομνημόνευτες ερμηνείες από το Ηρώ Kraija και την Πάμελα Οικονομάκη.

Το πολυεπίπεδο -ηθικά, κοινωνικά, πολιτικά, ταξικά, φιλοσοφικά- ζήτημα της άρνησης στράτευσης στη σύγχρονη Ελλάδα ιχνηλατεί η Αναστασία Γκίβαλου στους Αδέσποτους, το μικρού μήκους ντεμπούτο της.

Παρά τις σεναριακές αδυναμίες της, η ταινία αποτελεί μια έντιμη «γυναικεία» ματιά σε ένα φαινομενικά αμιγώς «αντρικό» θέμα. Αξιόλογες οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών, με προεξάρχουσα εκείνη του Νικόλα Δροσόπουλου.

Η τρίτη ημέρα προβολών του Εθνικού Διαγωνιστικού, Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου, υπήρξε, συνολικά, η πιο ικανοποιητική μέχρι σήμερα.

Από τις πέντε ταινίες του προγράμματος, τουλάχιστον οι τρεις ξεχώρισαν σε ένα ή σε περισσότερα επίπεδα.

Δημιουργός κόμικς, storyboard artist και σκηνοθέτρια, η Λουκία Τζωρτζοπούλου παραδίδει με το animation Μεγάλη Παρασκευή μια από τις πιο ολοκληρωμένες δουλειές του φετινού Φεστιβάλ Δράμας.

Ιδωμένη υπό το πρίσμα της εξάχρονης Αναστασίας και εμπνευσμένη από αφηγήσεις της γιαγιάς της σκηνοθέτριας, η Μεγάλη Παρασκευή τοποθετείται χρονικά στην περίοδο της ναζιστικής κατοχής στο Αγρίνιο.

Συνυφαίνοντας το προσωπικό και το συλλογικό με αξιοθαύμαστη ισορροπία, η ταινία εξιστορεί τον παιδικό έρωτα της μικρής Αναστασίας για έναν Ιταλό στρατιώτη που προσχώρησε στις τάξεις των ανταρτών.

Σε τραυματικά προσωπικά βιώματα βασίζεται και το δεύτερο, άρτια σκηνοθετημένο και σεναριογραφημένο μικρού μήκους φιλμ της Μαριάννα Μποζαντζόγλου, Sisters.

Σε ένα σχεδόν μυητικό ταξίδι ενηλικίωσης-«μυστική αποστολή», η δωδεκάχρονη Δέσποινα κατευθύνεται με την μικρή αδερφή της, Άννυ, στο κέντρο της Αθήνας, χωρίς ένα αρχικά γνωστό τελικό προορισμό.

Oι πιτσιρίκες Εύη Σούλη και Σοφιάννα Χαρτάκη «λάμπουν» ερμηνευτικά.

Με στοιχεία από το σινεμά του φανταστικού, το The Great Organ του Μιχάλη Κίμωνα (σε συν-σκηνοθεσία με την Ρωξάνη Κριμίζη) αφηγείται τη συνάντηση και τον δύσκολο έρωτα δύο μοναχικών νευροδιαφορετικών ανθρώπων.

Οι ερμηνείες των Jef Maarawi και Θεανώς Μεταξά στους ιδιαιτέρως απαιτητικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι συνταρακτικές.

Παρακολουθήσαμε επίσης την πιο πρόσφατη μικρού μήκους ταινία της Αλεξάνδρας Ματθαίου, Free Eliza (Notes on an Anatomical Imperfection), η οποία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών» των Καννών.

Στο Φεστιβάλ της Δράμας συμμετέχει τόσο στο Διεθνές, όσο και στο Εθνικό Διαγωνιστικό.

Θυμίζοντας αρκετά όσον αφορά τον θεματικό του άξονα και τις κοινωνικοπολιτικές ανησυχίες το Animal της Σοφίας Εξάρχου, αφηγείται την ιστορία της Ελίζας, εργαζόμενης σε ένα πολυτελές resort hotel, η οποία δεν μπορεί να χαμογελάσει.

Η Γρηγορία Μεθενίτη παραδίδει ρεσιτάλ ερμηνείας στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το 49^ο Φεστιβάλ Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας ολοκληρώνεται την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου.

Όλες οι ταινίες (πλην του Free Eliza) οι οποίες συμμετέχουν σε διαγωνιστικά προγράμματα είναι διαθέσιμες δωρεάν στη διαδικτυακή πλατφόρμα του Φεστιβάλ.

Αλίς Ντουάρντ: «Ήταν σημαντικό να επαναφέρω την αγάπη στο επίκεντρο μιας κουίρ ιστορίας»

 

Mια τρυφερή ιστορία (κουίρ) αγάπης και συνάμα ένα αιχμηρό σχόλιο για τον παραλογισμό της γραφειοκρατίας, το θαυμάσιο μεγάλου μήκους ντεμπούτο της Αλίς Ντουάρντ, Γράμματα Αγάπης, προβάλλεται από τις 27 Αυγούστου στα σινεμά.

Συνομιλώντας με την σκηνοθέτρια.

Είναι κρίμα που δεν παρευρέθηκες στην προβολή της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας σου, Γράμματα Αγάπης, στο πλαίσιο του 26^ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδος.

Ακολούθησε μια πολύ ουσιαστική και διαφωτιστική συζήτηση με ένα ζευγάρι γυναικών από την Ελλάδα το οποίο αντιμετωπίζει παρόμοια ζητήματα με τους βασικούς χαρακτήρες. Τι αποκομίζεις από την αλληλεπίδρασή σου με το κοινό;

Παρουσιάζω το φιλμ στο κοινό εδώ και σχεδόν έναν χρόνο, στη Γαλλία και σε όλη την Ευρώπη. Εκείνο το διάστημα εργαζόμουν στο Παρίσι και, δυστυχώς, δεν μπόρεσα να παρευρεθώ στο Φεστιβάλ.

Το Γράμματα Αγάπης μεταφράζεται επακριβώς Απόδειξη Αγάπης. Πέρα από το γραφειοκρατικό πλαίσιο, χρειάζεται η αληθινή αγάπη κάποια «απόδειξη» για να επιβεβαιωθεί;

Ο τίτλος αναδεικνύει τον παραλογισμό της διαδικασίας υιοθεσίας. Το ζευγάρι αναζητά νομική κατοχύρωση, ωστόσο η απόφαση να γίνουν γονείς ως ζευγάρι πηγάζει, τελικά, από την αγάπη.

Ήθελα η λέξη «αγάπη» να υπάρχει στον τίτλο, επειδή ήταν πολύ σημαντικό για μένα να επαναφέρω την αγάπη στο επίκεντρο μιας κουίρ ιστορίας.

Εκτυλισσόμενο την εποχή του «νόμου Tομπιρά», το φιλμ αφηγείται την ιστορία της Σελίν και της Nαντιά, ενός ομόφυλου ζευγαριού που περιμένει παιδί. Ωστόσο, η Nαντιά (η μη κυοφορούσα σύντροφος) καλείται να αποδείξει τη νομιμότητα της γονεϊκής της ιδιότητας.

Γιατί επέλεξες να προσεγγίσεις με όρους μυθοπλασίας τον συγκεκριμένο νόμο, καθώς και τις συνέπειες και τις περιπλοκές του; Πώς αξιολογείς τη σημασία του κατά την εποχή που κυρώθηκε και τέθηκε σε ισχύ;

Έζησα εκείνη την ιστορική περίοδο.

Η σύζυγός μου κι εγώ συμμετείχαμε σε διαδηλώσεις υπέρ του «νόμου Tομπιρά» και βιώσαμε τη βία των αντιπάλων, οι οποίοι ήταν πάρα πολλοί στη Γαλλία εκείνη την εποχή.

Χαιρετίσαμε τον νόμο ως μια τεράστια ευκαιρία, παρά τις δυσκολίες και την έλλειψη σαφήνειας.

Πέρασα η ίδια από τη διαδικασία της υιοθεσίας. Ήταν μια εμπειρία βαθιά επώδυνη αλλά και γεμάτη απίστευτη χαρά, καθώς συνειδητοποιούσα ότι αυτό γινόταν πλέον εφικτό.

Όταν ήμουν νεότερη, δεν υπήρχε προοπτική νόμιμης δημιουργίας οικογένειας στη Γαλλία.

Ella Rumpf, Monia Chokri (από αριστερά)

Πολλές από τις νομικές προϋποθέσεις, ιδίως όσον αφορά την σύντροφο που δεν κυοφορεί, φαντάζουν παράλογες, τιμωρητικές και έντονα ταξικά προσανατολισμένες. Έχει τροποποιηθεί με πιο ορθολογικό τρόπο από το 2014;

Το 2021 η νομοθεσία άλλαξε και ο σύντροφος μπορεί πλέον να προβεί σε εκ των προτέρων αναγνώριση του παιδιού.

Επομένως, ένα παιδί μπορεί να έχει δύο μητέρες στο πιστοποιητικό γέννησής του. Υπάρχει ακόμη δρόμος για την επίτευξη της ισότητας, αλλά τα πράγματα προχωρούν. Πλέον τίθεται το ζήτημα της νομιμοποίησης της παρένθετης μητρότητας.

Οι πρωταγωνίστριές σου (Ella Rumpf, Monia Chokri, Noémie Lvovsky) ανήκουν σε διαφορετικές γενιές. Γιατί; Πώς ήταν η συνεργασία με την καθεμία ξεχωριστά, αλλά και με όλες μαζί;

Ήθελα η ταινία να πραγματεύεται τη γονεϊκότητα με την ευρεία έννοια και ήθελα να δημιουργήσω αυτόν τον χαρακτήρα της μητέρας, ώστε να ανοίξει το θέμα στις γενιές.

Το κεντρικό ερώτημα είναι: θα τα πάνε καλύτερα ή χειρότερα τα ζευγάρια γυναικών σε σχέση με τα άλλα; Στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από τον τύπο της οικογένειας, όταν έχεις παιδιά, πάντα προσπαθείς για το καλύτερο και κάνεις ό,τι μπορείς.

Είμαι πολύ χαρούμενη με το δίδυμο Ella/Monia· τις θεωρώ ένα πραγματικό κινηματογραφικό ζευγάρι.

Η Noémie Lvovsky είναι μια εξαιρετική Γαλλίδα ηθοποιός, η οποία δούλεψε πάνω στο παίξιμο του πιάνου για να κάνει την ερμηνεία της πειστική.

Είμαι ενθουσιασμένη με αυτήν την επιλογή ηθοποιού, καθώς και με όλους τους δευτερεύοντες ρόλους του φιλμ, όπως τον νεαρό γιατρό ή το ζευγάρι των φίλων.

Η τελευταία μου ερώτηση αφορά το μέλλον. Κατ’ αρχάς, πώς οραματίζεσαι την κατάσταση του κόσμου, δεδομένου ότι ζούμε σε ένα παγκόσμιο κλίμα συγκρούσεων και ο φασισμός βρίσκεται σε άνοδο, ιδίως στη Δύση;

Ο κόσμος είναι πραγματικά τρομακτικός. Εναπόκειται σε εμάς να συνεχίσουμε να υψώνουμε τη φωνή μας και να αντιστεκόμαστε στην άνοδο του φασισμού.

Noémie Lvovsky

Δεύτερον, πώς φαντάζεσαι τη δημιουργία ταινιών στο άμεσο μέλλον, ειδικά με τη σταδιακή εισβολή της τεχνητής νοημοσύνης σε σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής μας;

Για μένα, τίποτα δεν είναι πιο όμορφο από ένα τυχαίο συμβάν όταν βλέπω ένα φιλμ. Ένα βλέμμα προς την κάμερα, ένα αντικείμενο που πέφτει, μια ατάκα που ψιθυρίζεται. Δε νομίζω ότι η τεχνητή νοημοσύνη το προσφέρει αυτό.

Και εδώ, επαφίεται σε εμάς -κινηματογραφιστές και θεατές εξίσου- να αντισταθούμε σε αυτό.

Τρίτον, τι θα μπορούσε να απογίνει το ζευγάρι της ταινίας; Θα ήταν άραγε ακόμα μαζί; Θα είχε γίνει η καθημερινότητά του έστω και λίγο πιο εύκολη;

Κατά τη γνώμη μου, το φιλμ αφηγείται την ιστορία εκείνης της νομικής διαδρομής, η οποία όμως περνά σε δεύτερη μοίρα μόλις έρχεται στη ζωή το παιδί.

Είτε υπάρχουν τα απαραίτητα έγγραφα είτε όχι, το παιδί είναι εκεί και το ζευγάρι φέρει την ευθύνη του. Το παιδί βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της ζωής τους.

Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό: πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε αυτόν τον κόσμο -και στον κόσμο του κινηματογράφου- σε λίγα μόλις χρόνια από τώρα;

Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να κάνεις προβολές στο μέλλον στις μέρες μας. Ελπίζω να διατηρήσω την ειλικρίνειά μου και τη χαρά της επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους.

Η ταινία της Αλίς Ντουάρντ Γράμματα Αγάπης έκανε την ελληνική πρεμιέρα της στο πλαίσιο του Διαγωνιστικού Τμήματος του 26^ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου Ελλάδος, όπου απέσπασε το Βραβείο Κοινού.

Από τις 27 Αυγούστου προβάλλεται στους κινηματογράφους σε διανομή του Cinobo.

32ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαράγεβο: Μια ματιά στα μεγάλου μήκους φιλμ του Διαγωνιστικού

 

Την πολυμορφία της σύγχρονης βαλκανικής (και όχι μόνο) φιλμικής παραγωγής αναδεικνύει η επιλογή των μεγάλου μήκους ταινιών μυθοπλασίας που συμμετέχουν στο Διαγωνιστικό του 32^ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο (14-21 Αυγούστου).

Παρακολουθήσαμε τις 7 από τις 9, και μοιραζόμαστε τις πρώτες εντυπώσεις.

Small Things (Zvonimir Jurić)

Ένα χειμερινό Σαββατοκύριακο, οι αδελφές Αnica και Ιrena, μαζί με τα δύο παιδιά της Ιrena, ταξιδεύουν σε ένα νησί για να επισκεφθούν τον πατέρα τους και τον αδελφό τους, Ivan, έναν άνθρωπο ήσυχο, μοναχικό και μάλλον ευρισκόμενο σε κατάθλιψη.

Αφορμή για τη συγκέντρωση είναι η απόφαση του πατέρα τους να πουλήσει την οικογενειακή γη.

Εγκλωβισμένα στο φθαρμένο πατρικό σπίτι, τα μέλη της οικογένειας έρχονται αντιμέτωπα με εντάσεις για καιρό καταπιεσμένες και με δύσκολες αποφάσεις.

Εξαιρετικά σκηνοθετημένο από τον Zvonimir Jurić και βραβευμένο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Πούλα, το Small Things είναι ελλειπτική σπουδή χαρακτήρων και συνάμα ένα σχόλιο για τα μυστικά και τα ψέματα των ενδοοικογενειακών σχέσεων.

Skateboarding Is Not For Girls (Dina Duma)

Στην πόλη των Σκοπίων, η εντεκάχρονη Adela και η μεγαλύτερη αδελφή της, Ζara, μοιράζονται έναν βαθύ δεσμό, σφυρηλατημένο μέσα από την κοινή πορεία τους ανάμεσα σε δύο φαινομενικά αντιφατικούς κόσμους.

Στο σχολείο, είναι οι τυπικές, επαναστατημένες έφηβες με σκέιτμπορντ, παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, crop tops και συναναστροφές με αγόρια.

Στο σπίτι, ήρεμες και πειθαρχημένες, βοηθούν την μητέρα τους στις καθαριότητες για να τα βγάλουν πέρα ​​οικονομικά.

Όταν τα χρέη συσσωρεύονται και η φτώχεια πλήττει την οικογένεια εξαιτίας του ανεύθυνου απόντα πατέρα, η Αdela προσπαθεί να σώσει την ανήλικη αδελφή της από μια αδιανόητη -αν και σχεδόν αναπόφευκτη- μοίρα: ένα προξενιό.

Στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, η οποία έκανε την πρεμιέρα της στο φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τραϊμπέκα, η Dina Duma συνεχίζει με αξιοσημείωτη συνέπεια να εξερευνά τους γυναικείους νεανικούς χαρακτήρες της.

17 (Kosara Mitić)

Η δεκαεπτάχρονη Sara κρύβει ένα επώδυνο μυστικό στη διαρκεια μιας σχολικής εκδρομής.

Όταν γίνεται η ίδια μάρτυρας του βιασμού της φίλης της Lina, σπάνε μαζί τον φαύλο κύκλο της βίας.

Μεγάλου μήκους κινηματογραφικό ντεμπούτο της Βορειομακεδόνισσας Kosara Mitić, το 17 είναι ένα καθηλωτικό σχόλιο για την έμφυλη βία και την τοξική αρρενωπότητα.

Εκπληκτική η ερμηνεία της Eva Kostić στον ρόλο της Sara.

Small Things

Dua (Blerta Basholli)

Βρισκόμαστε στην Πρίστινα του Κοσόβου στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Καθώς η έκρηξη του πολέμου δεν αργεί και οι εθνοτικές εντάσεις κλιμακώνονται, η δεκατριάχρονη Dua προσπαθεί να βρει τη θέση της ανάμεσα στους συνομηλίκους της και μέσα στο σώμα της που αλλάζει.

Μετά από ένα τραυματικό γεγονός το οποίο συγκλονίζει την αλβανόφωνη κοινότητα, στοχοποιείται και η ίδια, ενώ συνδέεται φιλικά με ένα ατρόμητο κορίτσι, που την παρακινεί να μάθει τζούντο, ώστε να μπορεί να αντιστέκεται.

Ανάμεσα στην καθημερινή βία και την αυξανόμενη απειλή της εξορίας και της προσφυγιάς, δεν υπάρχει, όμως, μεγάλο περιθώριο για ήρεμες αφυπνίσεις.

Με συμμετοχή στη φετινή Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών, το Dua, το δεύτερο φιλμ της Blerta Basholli, επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για μια εξελισσόμενη δημιουργό, με ενσυναίσθηση, οξυδέρκεια και γνώση των εκφραστικών της μέσων.

Αξιοπρόσεκτη η ερμηνεία της Pinea Matoshi στον ρόλο της Dua.

Shame and Money (Visar Morina)

Ένα ζευγάρι στα σαράντα του ζει με την ευρύτερη οικογένειά του σε ένα χωριό στο Κόσοβο, όπου εξασφαλίζει τα προς το ζην από το αγρόκτημά του. Έπειτα από μια οικογενειακή διαμάχη, χάνουν το μέσο βιοπορισμού τους.

Αναγκάζονται, λοιπόν, να μετακομίσουν στην Πρίστινα, όπου το βάρος της κάλυψης των αναγκών της οικογένειας πιέζει αφόρητα τους γονείς, καθώς προσπαθούν με κάθε τρόπο να βρουν δουλειά και στέγη.

O Astrit Kabashi, ένας από τους σημαντικότερους αλβανόφωνους ηθοποιούς της εποχής μας, «λάμπει» στον πρωταγωνιστικό ρόλο με την εσωτερική, «υπόκωφη» ερμηνεία του.

Είναι ένας άνθρωπος, σαν άλλος Σίσυφος, ο οποίος το ένα λεπτό συντρίβεται και το άλλο ξανασηκώνεται, παλεύοντας, με αξιοπρέπεια, για τα αυτονόητα.

Η ταινία λειτουργεί, παράλληλα, ως ένα αιχμηρό και δηκτικό σχόλιο για την ταξική ανισότητα στην κοσοβάρικη κοινωνία και την επέλαση ενός ανθρωποβόρου καπιταλισμού.

Shame and Money

Supporting Role (Ana Urushadze)

O Niaz, ένας συνταξιούχος Γεωργιανός σταρ του κινηματογράφου, παρουσιάζεται σε μια ακρόαση με μια νεαρή σκηνοθέτιδα, η οποία του προτείνει τον υποστηρικτικό ρόλο ενός παράξενου χαρακτήρα στο μεγάλου μήκους ντεμπούτο της.

Η απρόσμενη συνάντηση μαζί της πυροδοτεί μια σταδιακή διαδικασία εσωτερικής μεταμόρφωσης.

Βραβευμένη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ, η δεύτερη ταινία της Ana Urushadze (Scary Mother) είναι μακράν η πιο αξιόλογη του φετινού προγράμματος από την άποψη της κινηματογραφικής γλώσσας.

Ξεχωριστός και Dato Bakhtadze στον ρόλο του Γεωργιανού σταρ του σινεμά.

You Don’t Belong Here (Florin Șerban)

Ο Μarius, διευθυντής στο νοσοκομείο της επαρχιακής γενέτειράς του, μεγαλώνει μόνος τον έφηβο γιο του, Ιοan, μετά τον θάνατο της συζύγου του σε ατύχημα.

Ο Μarius είναι ένας επαγγελματίας με αυτοπεποίθηση, που δεν έχει ιδέα τι κάνει ο γιος του τα βράδια: μαζί με μια συμμορία νεαρών μασκοφόρων «τιμωρών» βανδαλίζει αυτοκίνητα.

Ο κόσμος του Μarius καταρρέει όταν μαθαίνει ότι η αστυνομία υποψιάζεται τον γιο του για συνέργεια στον φόνο ενός Ρομά.

Παλιός γνώριμος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο, ο Florin Șerban, ένας από τους πιο συνεπείς και αταξινόμητους σύγχρονους Ρουμάνους σκηνοθέτες, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με ένα φιλμ για τα μείζονα ηθικά διλήμματα.

Εξαιρετικός ο Adrian Văncică στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα των Μεγάλου Μήκους Ταινιών Μυθοπλασίας του 32^ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο συμμετέχουν επίσης τα φιλμ Everything That’s Wrong With You της Urša Menart και Everytime της Sandra Wollner.

Το τελευταίο έχει εξασφαλίσει εγχώρια διανομή από το Cinobo.

Το 32^ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαράγεβο διεξάγεται μεταξύ 14 και 21 Αυγούστου.

Eva Kostić